


prof. dr hab.n.med.
Tomasz Paszkowski
Tomasz Paszkowski
Niespełna połowa kobiet cierpi po menopauzie na objawy tzw. atrofii urogenitalnej, u podłoża której leży niedobór estrogenów. Objawy te to przede wszystkim suchość i pieczenie pochwy, niektóre postaci nietrzymania moczu oraz nawracające infekcje dróg moczowych. Gdy dolegliwości wynikają wyłącznie z atrofii urogenitalnej, zaleca się miejscowe, dopochwowe stosowanie niskich dawek estrogenu. Niektóre kobiety mają tego typu dolegliwości mimo prowadzenia u nich terapii hormonalnej droga doustna lub przezskórną. W takiej sytuacji należy dodatkowo zastosować miejscowe leczenie dopochwowe.
Czasokres stosowania HTZ zależy od wskazań do terapii hormonalnej. Co roku należy dokonać ponownej oceny wskazań, dawek i typu HTZ. Jeśli celem jest zapobieganie osteoporozie bądź jej leczenie, konieczne jest stosowanie długotrwałego leczenia. Konieczność długoterminowego, miejscowego leczenia występuje w przypadku przewlekłych dolegliwości będących następstwem zmian zanikowych w układzie moczowo-płciowym.
Dyskretne zmiany hormonalne mają swój początek już na 7-10 lat przed menopauzą, rozpoczynając okres zwany premenopauzą (okres przejścia menopauzalnego). W tym czasie bezsenność staje się dość powszechną przypadłością, na którą uskarża się ponad 60% kobiet. Pacjentkom towarzyszy uczucie zmęczenia i niewyspania w ciągu dnia, przy czym zazwyczaj kobiety są nieświadome, że powodem złego samopoczucia są zaburzenia snu w nocy. Pacjentkom, szczególnie w okresie pomenopauzalnym towarzyszą zaburzenia nastroju, lęk, epizody depresji, co bywa dodatkowym powodem pogłębiania się problemów ze snem. Ponadto zaburzenia snu nasilają objawy menopauzalne w postaci uderzeń gorąca i potów nocnych. Istnieje pogląd, że pierwotną przyczyną zaburzeń snu w okresie okołomenopauzalnym są te właśnie objawy naczynioruchowe. Powodują one liczne przebudzenia w ciągu nocy, sprawiając, że wypoczynek nocny nie jest efektywny.
Zaleca się by przed rozpoczęciem HTZ wykonać następujące badania
U wszystkich pacjentek:
W niektórych przypadkach:
U wszystkich pacjentek:
- badanie ginekologiczne i cytologia szyjki (jeśli od poprzedniego badania upłynął więcej niż rok)
- mammografia lub usg piersi (u kobiet młodszych)
W niektórych przypadkach:
- USG przezpochwowe (ocena endometrium, mięśnia macicy oraz przydatków)
- USG nadbrzusza (szczególnie ocena pęcherzyka żółciowego)
- glikemia (poziom glukozy) na czczo
- ocena funkcji wątroby (transaminazy)
- lipidogram
- morfologia krwi